โรคร้ายแรงไม่ได้มีแค่ค่ารักษา: วางแผนรายได้ช่วงพักฟื้น

ทำบัญชีต้นทุนที่มองไม่เห็น

นอกจากค่ารักษา ให้รวมค่าเดินทาง ที่พัก อาหารพิเศษ การปรับบ้าน อุปกรณ์ฟื้นฟู และรายได้ของคนที่ต้องหยุดงานมาดูแล ตัวเลขนี้ช่วยบอกได้ว่าเงินสำรองควรมีกี่เดือนและความคุ้มครองส่วนใดยังขาด

ประกันสุขภาพกับโรคร้ายแรงทำหน้าที่ต่างกัน

ประกันสุขภาพมักช่วยตามค่าใช้จ่ายที่เข้าเงื่อนไข ส่วนประกันโรคร้ายแรงบางแบบจ่ายเงินก้อนเมื่อเข้าเกณฑ์นิยามโรค เงินก้อนอาจใช้ประคองค่าครองชีพได้ แต่ต้องอ่านระยะรอคอย ระยะไม่คุ้มครอง และนิยามความรุนแรงให้ครบ

ทำบัญชีเงินที่ต้องใช้แม้ค่ารักษาได้รับความคุ้มครอง

แยกค่าใช้จ่ายเป็นค่ารักษาที่เข้าเงื่อนไข รายการนอกสิทธิ และค่าใช้ชีวิตระหว่างรายได้ลด เช่น ค่าเดินทางและผู้ช่วยดูแล เงินก้อนโรคร้ายแรงกับประกันสุขภาพจึงทำหน้าที่ต่างกัน แต่การรับเงินก้อนยังต้องตรงนิยามโรค ระดับความรุนแรง และเงื่อนไขของสัญญา

ตัวอย่างคำนวณช่องว่างรายได้ระหว่างพักงาน

ตัวอย่างสมมติ: รายจ่ายจำเป็น 30,000 บาทต่อเดือน พักงาน 4 เดือน และมีรายได้ระหว่างพักเดือนละ 10,000 บาท ช่องว่างคือ 80,000 บาท ก่อนค่าเดินทางและรายการนอกสิทธิ หักเงินสำรองที่ใช้ได้จริงแล้วจึงคุยเรื่องทุนที่เหมาะสม ไม่ใช้ตัวอย่างนี้เป็นการประมาณระยะพักของโรคหรือรับรองการจ่ายสินไหม

ตัวอย่างเงินสดที่ยังขาด แม้มีวงเงินรักษา

สมมติค่าใช้จ่ายจำเป็นเดือนละ 25,000 บาท หยุดงาน 6 เดือน และค่าใช้จ่ายครั้งเดียว 20,000 บาท จะต้องใช้ 170,000 บาท ถ้ามีเงินสำรองสำหรับเรื่องนี้ 60,000 บาทและรายได้ที่ยังได้รับตลอดช่วงนั้น 30,000 บาท ช่องว่างเงินสดคือ 80,000 บาท

ตัวเลขทั้งหมดเป็นตัวอย่างสมมติ ไม่ใช่ค่าใช้จ่ายมาตรฐานของผู้ป่วยหรือทุนที่ทุกคนควรซื้อ จำนวนเดือนและรายได้ระหว่างหยุดงานต้องใช้ข้อมูลของครอบครัวจริง

• ให้ค่าใช้จ่ายครั้งเดียวกับรายจ่ายรายเดือนอยู่คนละช่อง
• หากรายได้ต่อเนื่องยังไม่แน่นอน ให้ลองกรณีไม่ได้รับด้วย
• ผลประโยชน์เงินก้อนต้องเข้าเงื่อนไขโรคและสัญญา จึงไม่ใช่เงินสำรองที่เบิกได้ทันทีทุกเหตุ