วางแผนเกษียณอย่างไร ให้มีเงินใช้และชีวิตที่เลือกได้

เริ่มจากภาพชีวิต ไม่ใช่เริ่มจากตัวเลข

เขียนภาพชีวิตหลังเกษียณให้เห็นก่อนว่าจะอยู่ที่ไหน ดูแลใคร และอยากใช้เวลาอย่างไร จากนั้นแยกค่าใช้จ่ายเป็นสามกอง ได้แก่ ค่าใช้ชีวิตประจำวัน ค่าใช้จ่ายเพื่อความสุข และค่าดูแลสุขภาพ ตัวเลขที่ได้จะใกล้ชีวิตจริงกว่าการตั้งเป้าเงินก้อนลอย ๆ

หา “ช่องว่างรายได้” ที่ต้องเติม

นำรายจ่ายรายเดือนหลังเกษียณมาหักรายได้ที่คาดว่าจะได้รับ เช่น บำนาญ ค่าเช่า หรือกระแสเงินสดจากสินทรัพย์ ส่วนต่างคือจำนวนที่การออมและเครื่องมือวางแผนต้องช่วยเติม ควรเผื่อเงินเฟ้อ อายุที่ยืนขึ้น และปีที่ค่ารักษาสูงกว่าปกติด้วย

คำนวณช่องว่างรายเดือนหลังหักรายได้ที่เชื่อถือได้

ตัวอย่างสมมติ: ค่าใช้จ่ายหลังเกษียณ 25,000 บาทต่อเดือน และรายได้ที่คาดว่าได้รับแน่นอน 12,000 บาท จะมีช่องว่าง 13,000 บาทต่อเดือนหรือ 156,000 บาทต่อปี ก่อนเงินเฟ้อและเหตุฉุกเฉิน แยกช่องว่างนี้ออกจากงบสุขภาพและเงินก้อนเพื่อให้รู้ว่าแต่ละกองทำหน้าที่อะไร

ทดสอบแผนในกรณีอยู่ยาวและรายได้ลงทุนไม่เป็นไปตามคาด

ตรวจว่าเงินส่วนจำเป็นยังพอเมื่อใช้เงินนานกว่าที่วางแผนและรายได้ผันผวน รายการที่รับรองตามสัญญาต้องแยกจากผลตอบแทนคาดการณ์ อย่าใช้เงินทั้งหมดล็อกไว้จนขาดเงินฉุกเฉินก่อนถึงอายุเริ่มรับ

อย่ารวมรายได้ที่ยังไม่แน่นอนกับบำนาญโดยไม่แยกช่อง

สมมติรายจ่ายเดือนละ 30,000 บาท และรายได้ที่จัดไว้ 18,000 บาทต่อเดือน จะมีช่องว่าง 12,000 บาทต่อเดือน แต่ต้องดูว่าทั้งสองตัวเลขเป็นมูลค่าในปีเดียวกันและเริ่มรับพร้อมกันหรือไม่

ผลตอบแทนการลงทุน ค่าเช่า และรายได้จากงานหลังเกษียณยังมีความไม่แน่นอน ให้แยกออกจากรายการรับที่มีข้อกำหนดชัดเจน แล้วลองกรณีรายได้เหล่านี้ต่ำกว่าคาด

• ประกันบำนาญไม่ทำให้เงินสำรองฉุกเฉินหมดความจำเป็น
• ถ้าจะเผื่อเงินเฟ้อให้ระบุอัตราและจำนวนปีที่ใช้ ไม่เรียกว่าอัตรารับรอง
• ตรวจเงื่อนไขการมีชีวิตอยู่ การรับเงิน และความคุ้มครองชีวิตควบคู่กัน